युद्धकाण्ड · सर्ग 7
राक्षसों द्वारा रावण की वीरता का बखान
श्लोक 1 (yuddha.7.1)
इत्युक्ता राक्षसेन्द्रेण राक्षसास्ते महाबलाः । ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ 7.1 ॥
ityuktā rākṣasendreṇa rākṣasāste mahābalāḥ | ūcuḥ prāñjalayaḥ sarve rāvaṇaṃ rākṣaseśvaram || 7.1 ||
राक्षसराज रावण के इस प्रकार कहने पर, वे महाबली राक्षस सब हाथ जोड़कर राक्षसेश्वर रावण से बोले।
श्लोक 2 (yuddha.7.2)
द्विषत्पक्षमविज्ञाय नीतिबाह्यास्त्वबुद्धयः । राजन् परिघशक्त्यृष्टिशूलपट्टिशकुन्तलम् ॥ 7.2 ॥
dviṣatpakṣamavijñāya nītibāhyāstvabuddhayaḥ | rājan parighaśaktyṛṣṭiśūlapaṭṭiśakuntalam || 7.2 ||
शत्रु-पक्ष के बल को बिना जाने ही, नीति से रहित उन निर्बुद्धि राक्षसों ने कहा — हे राजन्, हमारी सेना परिघ, शक्ति, ऋष्टि, शूल और पट्टिश-कुन्तों से सुसज्जित है,
श्लोक 3 (yuddha.7.3)
सुमहन्नो बलं कस्माद् विषादं भजते भवान् । त्वया भोगवतीं गत्वा निर्जिताः पन्नगा युधि ॥ 7.3 ॥
sumahanno balaṃ kasmād viṣādaṃ bhajate bhavān | tvayā bhogavatīṃ gatvā nirjitāḥ pannagā yudhi || 7.3 ||
अत्यन्त विशाल है; फिर आप किसलिए विषाद करते हैं? आपने भोगवती नगरी जाकर युद्ध में नागों को जीत लिया था।
श्लोक 4 (yuddha.7.4)
कैलासशिखरावासी यक्षैर्बहुभिरावृतः । सुमहत्कदनं कृत्वा वश्यस्ते धनदः कृतः ॥ 7.4 ॥
kailāsaśikharāvāsī yakṣairbahubhirāvṛtaḥ | sumahatkadanaṃ kṛtvā vaśyaste dhanadaḥ kṛtaḥ || 7.4 ||
कैलास शिखर पर निवास करने वाले, अनेक यक्षों से घिरे हुए धनद (कुबेर) को भी आपने घोर संग्राम करके अपने वश में कर लिया था।
श्लोक 5 (yuddha.7.5)
स महेश्वरसख्येन श्लाघमानस्त्वया विभो । निर्जितः समरे रोषाल्लोकपालो महाबलः ॥ 7.5 ॥
sa maheśvarasakhyena ślāghamānastvayā vibho | nirjitaḥ samare roṣāllokapālo mahābalaḥ || 7.5 ||
हे विभो, महेश्वर की मित्रता का गर्व करने वाला वह महाबली लोकपाल आपके क्रोध से युद्ध में पराजित हो गया।
श्लोक 6 (yuddha.7.6)
विनिपात्य च यक्षौघान् विक्षोभ्य विनिगृह्य च । त्वया कैलासशिखराद् विमानमिदमाहृतम् ॥ 7.6 ॥
vinipātya ca yakṣaughān vikṣobhya vinigṛhya ca | tvayā kailāsaśikharād vimānamidamāhṛtam || 7.6 ||
यक्षों के समूह को गिराकर, उन्हें विचलित और पराजित करके, आपने कैलास शिखर से यह विमान (पुष्पक) हर लिया था।
श्लोक 7 (yuddha.7.7)
मयेन दानवेन्द्रेण त्वद्भयात् सख्यमिच्छता । दुहिता तव भार्यार्थे दत्ता राक्षसपुङ्गव ॥ 7.7 ॥
mayena dānavendreṇa tvadbhayāt sakhyamicchatā | duhitā tava bhāryārthe dattā rākṣasapuṅgava || 7.7 ||
हे राक्षसश्रेष्ठ, दानवराज मय ने आपसे भयभीत होकर तथा मित्रता की इच्छा से अपनी पुत्री आपको पत्नी रूप में दी थी।
श्लोक 8 (yuddha.7.8)
दानवेन्द्रो महाबाहो वीर्योत्सिक्तो दुरासदः । विगृह्य वशमानीतः कुम्भीनस्याः सुखावहः ॥ 7.8 ॥
dānavendro mahābāho vīryotsikto durāsadaḥ | vigṛhya vaśamānītaḥ kumbhīnasyāḥ sukhāvahaḥ || 7.8 ||
हे महाबाहो, कुम्भीनसी को सुख देने वाला वह पराक्रम से उन्मत्त और दुर्जय दानवेन्द्र भी युद्ध करके आपके द्वारा वश में लाया गया।
श्लोक 9 (yuddha.7.9)
निर्जितास्ते महाबाहो नागा गत्वा रसातलम् । वासुकिस्तक्षकः शङ्खो जटी च वशमाहृताः ॥ 7.9 ॥
nirjitāste mahābāho nāgā gatvā rasātalam | vāsukistakṣakaḥ śaṅkho jaṭī ca vaśamāhṛtāḥ || 7.9 ||
हे महाबाहो, रसातल में जाकर आपने वासुकि, तक्षक, शंख और जटी नामक नागों को भी जीत लिया और वश में कर लिया।
श्लोक 10 (yuddha.7.10)
अक्षया बलवन्तश्च शूरा लब्धवराः पुनः । त्वया संवत्सरं युद्ध्वा समरे दानवा विभो ॥ 7.10 ॥
akṣayā balavantaśca śūrā labdhavarāḥ punaḥ | tvayā saṃvatsaraṃ yuddhvā samare dānavā vibho || 7.10 ||
हे विभो, जो दानव अक्षय, बलवान, शूर और वरदान-प्राप्त थे, उनसे भी आपने एक वर्ष तक युद्ध किया,
श्लोक 11 (yuddha.7.11)
स्वबलं समुपाश्रित्य नीता वशमरिंदम । मायाश्चाधिगतास्तत्र बह्व्यो वै राक्षसाधिप ॥ 7.11 ॥
svabalaṃ samupāśritya nītā vaśamariṃdama | māyāścādhigatāstatra bahvyo vai rākṣasādhipa || 7.11 ||
हे अरिंदम, हे राक्षसाधिप, अपने बल का ही सहारा लेकर उन्हें वश में ला दिया, और वहाँ आपने उनकी अनेक मायाएँ भी सीख लीं।
श्लोक 12 (yuddha.7.12)
शूराश्च बलवन्तश्च वरुणस्य सुता रणे । निर्जितास्ते महाभाग चतुर्विधबलानुगाः ॥ 7.12 ॥
śūrāśca balavantaśca varuṇasya sutā raṇe | nirjitāste mahābhāga caturvidhabalānugāḥ || 7.12 ||
हे महाभाग, शूर और बलवान वरुण के पुत्र भी, जो चतुरंगिणी सेना से युक्त थे, युद्ध में आपके द्वारा पराजित किए गए।
श्लोक 13 (yuddha.7.13)
मृत्युदण्डमहाग्राहं शाल्मलीद्रुममण्डितम् । कालपाशमहावीचिं यमकिंकरपन्नगम् ॥ 7.13 ॥
mṛtyudaṇḍamahāgrāhaṃ śālmalīdrumamaṇḍitam | kālapāśamahāvīciṃ yamakiṃkarapannagam || 7.13 ||
मृत्यु के दण्ड रूपी विशाल मगरमच्छ वाले, शाल्मली वृक्षों से सुशोभित, काल के पाश रूपी महाभयंकर लहरों वाले, यम के किंकर रूपी सर्पों वाले —
श्लोक 14 (yuddha.7.14)
महाज्वरेण दुर्धर्षं यमलोकमहार्णवम् । अवगाह्य त्वया राजन् यमस्य बलसागरम् ॥ 7.14 ॥
mahājvareṇa durdharṣaṃ yamalokamahārṇavam | avagāhya tvayā rājan yamasya balasāgaram || 7.14 ||
और महाज्वर के कारण दुर्धर्ष यमलोक रूपी उस महासागर — अर्थात् यम की सेना के सागर — में प्रवेश करके, हे राजन्,
श्लोक 15 (yuddha.7.15)
जयश्च विपुलः प्राप्तो मृत्युश्च प्रतिषेधितः । सुयुद्धेन च ते सर्वे लोकस्तत्र सुतोषिताः ॥ 7.15 ॥
jayaśca vipulaḥ prāpto mṛtyuśca pratiṣedhitaḥ | suyuddhena ca te sarve lokastatra sutoṣitāḥ || 7.15 ||
आपने विशाल विजय प्राप्त की और मृत्यु को भी रोक दिया; उस उत्तम युद्ध से वहाँ के सभी लोग अत्यन्त संतुष्ट हुए।
श्लोक 16 (yuddha.7.16)
क्षत्रियैर्बहुभिर्वीरैः शक्रतुल्यपराक्रमैः । आसीद् वसुमती पूर्णा महद्भिरिव पादपैः ॥ 7.16 ॥
kṣatriyairbahubhirvīraiḥ śakratulyaparākramaiḥ | āsīd vasumatī pūrṇā mahadbhiriva pādapaiḥ || 7.16 ||
इन्द्र के समान पराक्रमी अनेक वीर क्षत्रियों से यह पृथ्वी वैसे ही भर गई थी, जैसे विशाल वृक्षों से भरी हो।
श्लोक 17 (yuddha.7.17)
तेषां वीर्यगुणोत्साहैर्न समो राघवो रणे । प्रसह्य ते त्वया राजन् हताः समरदुर्जयाः ॥ 7.17 ॥
teṣāṃ vīryaguṇotsāhairna samo rāghavo raṇe | prasahya te tvayā rājan hatāḥ samaradurjayāḥ || 7.17 ||
उनके पराक्रम, गुण और उत्साह के समान राघव युद्ध में नहीं है; परन्तु हे राजन्, युद्ध में दुर्जेय उन वीरों को भी आपने बलपूर्वक मार डाला था।
श्लोक 18 (yuddha.7.18)
तिष्ठ वा किं महाराज श्रमेण तव वानरान् । अयमेको महाबाहुरिन्द्रजित् क्षपयिष्यति ॥ 7.18 ॥
tiṣṭha vā kiṃ mahārāja śrameṇa tava vānarān | ayameko mahābāhurindrajit kṣapayiṣyati || 7.18 ||
हे महाराज, आप तो स्वयं स्थिर रहें — आपको परिश्रम करने की क्या आवश्यकता है? यह अकेला महाबाहु इन्द्रजित् ही वानरों का नाश कर देगा।
श्लोक 19 (yuddha.7.19)
अनेन च महाराज माहेश्वरमनुत्तमम् । इष्ट्वा यज्ञं वरो लब्धो लोके परमदुर्लभः ॥ 7.19 ॥
anena ca mahārāja māheśvaramanuttamam | iṣṭvā yajñaṃ varo labdho loke paramadurlabhaḥ || 7.19 ||
हे महाराज, इसी ने महेश्वर का अनुपम यज्ञ करके संसार में अत्यन्त दुर्लभ वर प्राप्त किया है।
श्लोक 20 (yuddha.7.20)
शक्तितोमरमीनं च विनिकीर्णान्त्रशैवलम् । गजकच्छपसम्बाधमश्वमण्डूकसंकुलम् ॥ 7.20 ॥
śaktitomaramīnaṃ ca vinikīrṇāntraśaivalam | gajakacchapasambādhamaśvamaṇḍūkasaṃkulam || 7.20 ||
शक्ति और तोमर जिसकी मछलियाँ थीं, बिखरी हुई अन्तड़ियाँ जिसकी सिवार थीं, हाथियों के कारण कछुओं से भरा हुआ, घोड़ों के कारण मेढकों से व्याप्त,
श्लोक 21 (yuddha.7.21)
रुद्रादित्यमहाग्राहं मरुद्वसुमहोरगम् । रथाश्वगजतोयौघं पदातिपुलिनं महत् ॥ 7.21 ॥
rudrādityamahāgrāhaṃ marudvasumahoragam | rathāśvagajatoyaughaṃ padātipulinaṃ mahat || 7.21 ||
रुद्र और आदित्य जिसके बड़े मगरमच्छ थे, मरुद्गण और वसु जिसके विशाल सर्प थे, रथ-अश्व-गज जिसका जलप्रवाह था, तथा पैदल सेना जिसका विशाल तट था —
श्लोक 22 (yuddha.7.22)
अनेन हि समासाद्य देवानां बलसागरम् । गृहीतो दैवतपतिर्लङ्कां चापि प्रवेशितः ॥ 7.22 ॥
anena hi samāsādya devānāṃ balasāgaram | gṛhīto daivatapatirlaṅkāṃ cāpi praveśitaḥ || 7.22 ||
ऐसे उस देवताओं की सेना रूपी महासागर के पास जाकर, इसी ने ही देवराज इन्द्र को पकड़ लिया और लंका में ला दिया।
श्लोक 23 (yuddha.7.23)
पितामहनियोगाच्च मुक्तः शम्बरवृत्रहा । गतस्त्रिविष्टपं राजन् सर्वदेवनमस्कृतः ॥ 7.23 ॥
pitāmahaniyogācca muktaḥ śambaravṛtrahā | gatastriviṣṭapaṃ rājan sarvadevanamaskṛtaḥ || 7.23 ||
हे राजन्, पितामह ब्रह्मा की आज्ञा से ही शम्बर और वृत्र के हन्ता इन्द्र को छोड़ा गया; तब सभी देवताओं द्वारा नमस्कृत होकर वे स्वर्गलोक को गए।
श्लोक 24 (yuddha.7.24)
तमेव त्वं महाराज विसृजेन्द्रजितं सुतम् । यावद् वानरसेनां तां सरामां नयति क्षयम् ॥ 7.24 ॥
tameva tvaṃ mahārāja visṛjendrajitaṃ sutam | yāvad vānarasenāṃ tāṃ sarāmāṃ nayati kṣayam || 7.24 ||
हे महाराज, आप उसी पुत्र इन्द्रजित् को भेज दीजिए, जिससे वह राम सहित उस वानर-सेना का विनाश कर दे।
श्लोक 25 (yuddha.7.25)
राजन्नापदयुक्तेयमागता प्राकृताज्जनात् । हृदि नैव त्वया कार्या त्वं वधिष्यसि राघवम् ॥ 7.25 ॥
rājannāpadayukteyamāgatā prākṛtājjanāt | hṛdi naiva tvayā kāryā tvaṃ vadhiṣyasi rāghavam || 7.25 ||
हे राजन्, यह विपत्ति तो एक साधारण मनुष्य की ओर से आई है, इसे आप हृदय में मत रखिए; आप स्वयं ही राघव का वध कर देंगे।