Avanti Khanda · Chapter 256
The Greatness of Sankarshana
Verse 1 (skanda.5.256.1)
श्रीमार्कण्डेय उवाच - ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम्। उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः
śrīmārkaṇḍeya uvāca - tato gacchettu rājendra tīrthaṁ paramaśobhanam| uttare narmadākūle yajñavāṭasya madhyataḥ
Shri Markandeya said: "Then, O Rajendra, one should go to a most beautiful ford, on the northern bank of the Narmada, in the midst of a sacrificial enclosure."
Verse 2 (skanda.5.256.2)
संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम्। तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै
saṁkarṣaṇamiti khyātaṁ pṛthivyāṁ pāpanāśanam| tapaścīrṇaṁ purā rājanbalabhadreṇa tatra vai
It is known on earth as Sankarshana, destroyer of sin; austerity was formerly performed there, O king, by Balabhadra himself.
Verse 3 (skanda.5.256.3)
गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन। उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः
gīrvāṇā api tatraiva saṁnidhau nṛpanandana| umayā sahitaḥ śambhuḥ sthitastatraiva keśavaḥ
The gods too are present right there, O joy of kings; Shambhu together with Uma dwells there, and Keshava too resides there.
Verse 4 (skanda.5.256.4)
बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः। स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः
balabhadreṇa rājendra prāṇināmupakārataḥ| sthāpitaḥ parayā bhaktyā śaṅkaraḥ pāpanāśanaḥ
By Balabhadra, O Rajendra, for the benefit of living beings, Shankara the destroyer of sin was established there with supreme devotion.
Verse 5 (skanda.5.256.5)
यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः। एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्
yastatra snāti vai bhaktyā jitakrodho jitendriyaḥ| ekādaśyāṁ site pakṣe madhunā snāpayecchivam
Whoever bathes there with devotion, having conquered anger and the senses, should bathe Shiva with honey on the eleventh day of the bright fortnight.
Verse 6 (skanda.5.256.6)
श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पितॄणामथ दापयेत्। स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा
śrāddhaṁ tatraiva yo bhaktyā pitṝṇāmatha dāpayet| sa yāti paramaṁ sthānaṁ balabhadravaco yathā
Whoever, with devotion, performs the shraddha there for the ancestors — he goes to the supreme abode, just as Balabhadra himself declared.