Prabhasa Khanda · Chapter 110
The Glory of Prabhaseshvara
Verse 1 (skanda.7.110.1)
ईश्वर उवाच। ततो गच्छेद्वरारोहे प्रभासेश्वरमुत्तमम्। गौरीतपोवनाद्देवि पश्चिमे समुदाहृतम्॥
īśvara uvāca| tato gacchedvarārohe prabhāseśvaramuttamam| gaurītapovanāddevi paścime samudāhṛtam||
Ishvara said: Thereafter, O fair one, one should go to the excellent Prabhaseshvara, which, O goddess, is said to be situated to the west of Gauri's grove of austerities.
Verse 2 (skanda.7.110.2)
धनुषां सप्तके देवि नातिदूरे व्यवस्थितम्। स्थापितं तन्महालिंगं वसूनामष्टमेन हि॥
dhanuṣāṃ saptake devi nātidūre vyavasthitam| sthāpitaṃ tanmahāliṃgaṃ vasūnāmaṣṭamena hi||
It is situated, O goddess, not far off, within seven bow-lengths' distance; that great linga was established by the eighth of the Vasus.
Verse 3 (skanda.7.110.3)
प्रभास इति नाम्ना हि शिवपूजारतेन वै। स पुत्रकामो देवेशि प्रभासक्षेत्रमागतः॥
prabhāsa iti nāmnā hi śivapūjāratena vai| sa putrakāmo deveśi prabhāsakṣetramāgataḥ||
He, named Prabhasa, was ever devoted to the worship of Shiva; desiring a son, O goddess of gods, he came to Prabhasa-kshetra.
Verse 4 (skanda.7.110.4)
प्रतिष्ठाप्य महालिङ्गं चचार विपुलं तपः। आग्नेयमिति विख्यातं दिव्याब्दानां शतं प्रिये॥
pratiṣṭhāpya mahāliṅgaṃ cacāra vipulaṃ tapaḥ| āgneyamiti vikhyātaṃ divyābdānāṃ śataṃ priye||
Having installed that great linga, known by the name Agneya, he practised vast austerity, O beloved, for a hundred divine years.
Verse 5 (skanda.7.110.5)
ततस्तस्य महादेवि सम्यक्छ्रद्धान्वितस्य वै। तुतोष भगवान्रुद्रो ददौ यन्मनसीप्सितम्॥
tatastasya mahādevi samyakchraddhānvitasya vai| tutoṣa bhagavānrudro dadau yanmanasīpsitam||
Then, O great goddess, Lord Rudra, pleased with him who was truly endowed with faith, granted what was desired in his heart.
Verse 6 (skanda.7.110.6)
बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी। प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च॥
bṛhaspatestu bhaginī bhuvanā brahmavādinī| prabhāsasya tu sā bhāryā vasūnāmaṣṭamasya ca||
Bhuvana, sister of Brihaspati and versed in the discourse of Brahman, became the wife of Prabhasa, the eighth of the Vasus.
Verse 7 (skanda.7.110.7)
विश्वकर्मा सुतस्तस्याः सृष्टिकर्ता प्रजापतिः। देवानां तक्षको विद्वान्मनोर्मातामहः स्मृतः॥
viśvakarmā sutastasyāḥ sṛṣṭikartā prajāpatiḥ| devānāṃ takṣako vidvānmanormātāmahaḥ smṛtaḥ||
Her son was Vishvakarma, the creator among the Prajapatis, the learned craftsman of the gods, remembered as the maternal grandfather of Manu.
Verse 8 (skanda.7.110.8)
तक्षकः सूर्यबिंबस्य तेजसः शातनो महान्। एवं तस्याऽभवत्पुत्रो वसूनामष्टमस्य वै॥
takṣakaḥ sūryabiṃbasya tejasaḥ śātano mahān| evaṃ tasyā'bhavatputro vasūnāmaṣṭamasya vai||
He was the great shaper who pared down the radiance of the solar orb; thus was he the son of Prabhasa, the eighth of the Vasus.
Verse 9 (skanda.7.110.9)
प्रभासनाम्नो देवेशि तल्लिंगाराधनोद्यतः। इति ते कथितं देवि प्रभासेश्वरसूचकम्॥
prabhāsanāmno deveśi talliṃgārādhanodyataḥ| iti te kathitaṃ devi prabhāseśvarasūcakam||
He, of the Vasu named Prabhasa, was ever devoted to the worship of that linga. Thus, O goddess, has been told to you this account revealing Prabhaseshvara.
Verse 10 (skanda.7.110.10)
माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामप्रदं शुभम्। यस्तं पूजयते भक्त्या सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः॥
māhātmyaṃ sarvapāpaghnaṃ sarvakāmapradaṃ śubham| yastaṃ pūjayate bhaktyā samyakchraddhāsamanvitaḥ||
This glory destroys all sins, grants all desires, and is auspicious. Whoever worships him with devotion, endowed with true faith,
Verse 11 (skanda.7.110.11)
भूमिशायी निराहारो जपन्वै शतरुद्रियम्। माघे मासि चतुर्दश्यां स्नात्वा सागरसंगमे॥
bhūmiśāyī nirāhāro japanvai śatarudriyam| māghe māsi caturdaśyāṃ snātvā sāgarasaṃgame||
sleeping upon the ground, fasting, reciting the Shatarudriya, and having bathed at the confluence with the sea on the fourteenth day of the month of Magha—
Verse 12 (skanda.7.110.12)
पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः॥
paṃcāmṛtena saṃsnāpya pūjayitvā vidhānataḥ||
and having bathed the linga in the five nectars and worshipped it according to the prescribed rite—
Verse 13 (skanda.7.110.13)
य एवं कुरुते देवि सम्यग्यात्रामहोत्सवम्। स मुक्तः पातकैः सर्वैः सर्वकामैः समृद्ध्यते। वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः॥
ya evaṃ kurute devi samyagyātrāmahotsavam| sa muktaḥ pātakaiḥ sarvaiḥ sarvakāmaiḥ samṛddhyate| vṛṣastatraiva dātavyaḥ samyagyātrāphalepsubhiḥ||
whoever, O goddess, thus properly performs this great pilgrimage-festival is freed from all sins and prospers, all desires fulfilled. Those desiring the full fruit of the pilgrimage should indeed give a bull there.