Prabhasa Khanda · Chapter 260
The Glory of Siddheshvara
Verse 1 (skanda.7.260.1)
ईश्वर उवाच। ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम्। तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा॥
īśvara uvāca| tato gacchet mahādevi devaṁ siddheśvaraṁ param| tasyaiva paścime bhāge siddhaiḥ saṁsthāpitaṁ purā||
Ishvara said: Thereafter, O Mahadevi, one should go to the supreme god Siddheshvara, who was established long ago to the west of that (Parnaditya) by the Siddhas.
Verse 2 (skanda.7.260.2)
सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने। लिंगं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु॥
siddhā nāma surāḥ pūrvaṁ tatrāgatya varānane| liṅgaṁ saṁsthāpayāmāsuḥ siddhyarthaṁ sarvavastuṣu||
O fair-faced one, in ancient times the divine beings called Siddhas came there and established this linga, in order to attain success in all their endeavors.
Verse 3 (skanda.7.260.3)
ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत्। अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः॥
tatastuṣṭo mahādevi teṣāṁ dṛṣṭvā tapo mahat| aṇimādikamaiśvaryaṁ teṣāṁ sarvaṁ dadau śivaḥ||
O Mahadevi, then, pleased on seeing their great austerity, Shiva bestowed upon them all the powers, beginning with animā (the power of becoming minute).
Verse 4 (skanda.7.260.4)
अब्रवीदत्र मे नित्यं सानिध्यं च भविष्यति॥
abravīdatra me nityaṁ sānidhyaṁ ca bhaviṣyati||
He said: "My presence shall forever abide here."
Verse 5 (skanda.7.260.5)
चैत्रे शुक्लचतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति। स यास्यति परं स्थानं प्रसादान्मम पुण्यकृत्॥
caitre śuklacaturddaśyāṁ yo'tra māṁ pūjayiṣyati| sa yāsyati paraṁ sthānaṁ prasādānmama puṇyakṛt||
"Whoever worships me here on the fourteenth day of the bright half of the month of Chaitra, that meritorious soul shall, by my grace, attain the supreme abode."
Verse 6 (skanda.7.260.6)
एवमुक्त्वाऽथ भगवाञ्जगामादर्शनं ततः। सिद्धाश्चैव तदाऽऽगत्य पूजयंति महेश्वरम्॥
evamuktvā'tha bhagavāñjagāmādarśanaṁ tataḥ| siddhāścaiva tadā'āgatya pūjayaṁti maheśvaram||
Having said this, the Lord then vanished from sight. From then on, the Siddhas come there and worship Maheshvara.
Verse 7 (skanda.7.260.7)
यस्तमाराधयेद्भक्त्या संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम्। ईप्सितां च सुरश्रेष्ठे तस्मात्तं पूजयेत्सदा॥
yastamārādhayedbhaktyā saṁsiddhiṁ labhate'dbhutām| īpsitāṁ ca suraśreṣṭhe tasmāttaṁ pūjayetsadā||
Whoever worships him with devotion attains wondrous accomplishment and his heart's desire. Therefore, O foremost among gods, one should always worship him.