Skip to main content

Avanti Khanda · Chapter 133

The Glory of Rupeshvara

Chapter 132All chaptersChapter 134

Verse 1 (skanda.5.133.1)

ईश्वर उवाच। द्विषष्टिकं विजानीहि देवं रूपेश्वरं प्रिये। यस्य दर्शनमात्रेण रूपवाञ्जायते नरः॥

īśvara uvāca| dviṣaṣṭikaṁ vijānīhi devaṁ rūpeśvaraṁ priye| yasya darśanamātreṇa rūpavāñjāyate naraḥ||

Ishvara said: "Know, O beloved, the sixty-second lord, the god Rupeshvara, by the mere sight of whom a man becomes possessed of beauty."

Verse 2 (skanda.5.133.2)

पाद्मकल्पे महादेवि पद्मोनाम महीपतिः। पद्मगर्भसमुद्भूतो बभूवातिपराक्रमी। पृथिव्याश्चतुरंताया जातो धर्मरतो बली॥

pādmakalpe mahādevi padmonāma mahīpatiḥ| padmagarbhasamudbhūto babhūvātiparākramī| pṛthivyāścaturaṁtāyā jāto dharmarato balī||

"In the Padma kalpa, O great goddess, there was a king named Padma, born of the lotus-lineage, of exceeding might; born as lord of the earth bounded by four shores, devoted to dharma, and strong."

Verse 3 (skanda.5.133.3)

स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः। वनं जगाम गहनं हयनागशतैर्वृतः॥

sa kadācinmahābāhuḥ prabhūtabalavāhanaḥ| vanaṁ jagāma gahanaṁ hayanāgaśatairvṛtaḥ||

"That mighty-armed one, once, with abundant force and mounts, went into a dense forest, surrounded by hundreds of horses and elephants."

Verse 4 (skanda.5.133.4)

बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थधवसंकुलम्। मृगसिंहैर्वृतं घोरैरन्यैश्चापि वनेचरैः॥

bilvārkakhadirākīrṇaṁ kapitthadhavasaṁkulam| mṛgasiṁhairvṛtaṁ ghorairanyaiścāpi vanecaraiḥ||

"That forest was filled with bilva, arka, and khadira trees, thick with kapittha and dhava trees, teeming with deer and lions, and other terrible forest-dwelling creatures."

Verse 5 (skanda.5.133.5)

तत्र वन्यसहस्राणि हत्वा सबलवाहनः। राजा मृगप्रसंगेन वनमन्यद्विवेश सः॥

tatra vanyasahasrāṇi hatvā sabalavāhanaḥ| rājā mṛgaprasaṁgena vanamanyadviveśa saḥ||

"There, having slain thousands of wild creatures, that king, with his forces and mounts, entered another forest in pursuit of deer."

Verse 6 (skanda.5.133.6)

एक एवोत्तमबलः क्षुत्पिपासासमन्वितः। स वनस्यांतमासाद्य महदारण्यमासदत्॥

eka evottamabalaḥ kṣutpipāsāsamanvitaḥ| sa vanasyāṁtamāsādya mahadāraṇyamāsadat||

"Alone now, though of surpassing strength, overcome with hunger and thirst, having reached the edge of that forest, he came upon a great wilderness."

Verse 7 (skanda.5.133.7)

तच्चाप्यतीत्य नृपतिर्ददर्शाश्रममुत्तमम्। मनःप्रह्लादजननं दृष्टिकांतमतीव च॥

taccāpyatītya nṛpatirdadarśāśramamuttamam| manaḥprahlādajananaṁ dṛṣṭikāṁtamatīva ca||

"Passing through that too, the king beheld a most excellent hermitage, one that delighted the mind and was exceedingly pleasing to the eye."

Verse 8 (skanda.5.133.8)

पुष्पितैः पादपैः कीर्णमतीव सुखशाद्वलम्। ततोऽगच्छन्महाबाहुरेकोऽमात्यान्विसृज्य तान्॥

puṣpitaiḥ pādapaiḥ kīrṇamatīva sukhaśādvalam| tato'gacchanmahābāhureko'mātyānvisṛjya tān||

"It was filled with flowering trees and most pleasant meadows. Then that mighty-armed one went on alone, having left his ministers behind."

Verse 9 (skanda.5.133.9)

नापश्यदाश्रमे तस्मिंस्तमृषिं संशितव्रतम्। उवाच क इहेत्युच्चैर्वनं संनाद्यन्निव॥

nāpaśyadāśrame tasmiṁstamṛṣiṁ saṁśitavratam| uvāca ka ihetyuccairvanaṁ saṁnādyanniva||

"In that hermitage he did not see the sage of rigorous vows; he called out loudly, 'Who is here?' as if making the very forest resound."

Verse 10 (skanda.5.133.10)

श्रुत्वाथ तं तथा शब्दं कन्या श्रीरिव रूपिणी। निश्चक्रामाश्रमात्तस्मात्तापसाकारधारिणी॥

śrutvātha taṁ tathā śabdaṁ kanyā śrīriva rūpiṇī| niścakrāmāśramāttasmāttāpasākāradhāriṇī||

"Hearing that sound, a maiden, beautiful as Shri herself, clad in the guise of an ascetic, came forth from that hermitage."

Verse 11 (skanda.5.133.11)

सा तं दृष्ट्वैव राजानं पद्मगर्भसमुद्भवम्। आसनेनार्चयित्वा च पप्रच्छ नाम तं तदा॥

sā taṁ dṛṣṭvaiva rājānaṁ padmagarbhasamudbhavam| āsanenārcayitvā ca papraccha nāma taṁ tadā||

"Seeing that king, born of the lotus-lineage, she honored him with a seat and then asked him his name."

Verse 12 (skanda.5.133.12)

उवाच स्मयमानाथ किं कार्यं क्रियतामिति। तामब्रवीत्ततो राजा कन्यां मधुरभाषिणीम्॥

uvāca smayamānātha kiṁ kāryaṁ kriyatāmiti| tāmabravīttato rājā kanyāṁ madhurabhāṣiṇīm||

"Smiling, she said, 'What may be done for you?' Then the king spoke to that sweet-voiced maiden."

Verse 13 (skanda.5.133.13)

दृष्ट्वा चैवानवद्यांगीं यथावत्प्रतिपूजितः। आगतोऽहं महाभागे मुनिश्रेष्ठमुपासितुम्॥

dṛṣṭvā caivānavadyāṁgīṁ yathāvatpratipūjitaḥ| āgato'haṁ mahābhāge muniśreṣṭhamupāsitum||

"'Seeing you, flawless in every limb, and duly honored by you, O most blessed one, I have come to wait upon the foremost of sages.'"

Verse 14 (skanda.5.133.14)

क्व गतो भगवान्भद्रे तन्ममाचक्ष्व शोभने। एवमुक्ता तु सा कन्या तेन राज्ञा तदाश्रमे। हसंती प्रत्युवाचेदं वाक्यं समधुराक्षरम्॥

kva gato bhagavānbhadre tanmamācakṣva śobhane| evamuktā tu sā kanyā tena rājñā tadāśrame| hasaṁtī pratyuvācedaṁ vākyaṁ samadhurākṣaram||

"'Where has the venerable one gone, O gentle, lovely lady? Tell me this.' Thus addressed by the king there in the hermitage, that maiden, smiling, replied with these sweet words:"

Verse 15 (skanda.5.133.15)

कन्याहं पृथिवीपाल कौमारब्रह्मचारिणः। तपस्विनो धृतिमतो धर्मज्ञस्य मनस्विनः॥

kanyāhaṁ pṛthivīpāla kaumārabrahmacāriṇaḥ| tapasvino dhṛtimato dharmajñasya manasvinaḥ||

"'O lord of the earth, I am the daughter of one who has observed celibacy from youth, an ascetic, steadfast, versed in dharma, and wise-minded.'"

Verse 16 (skanda.5.133.16)

सुता कण्वस्य मामेवं विद्धि त्वं मनुजाधिप। कण्वं हि पितरमन्ये पितरं स्वमजानती॥

sutā kaṇvasya māmevaṁ viddhi tvaṁ manujādhipa| kaṇvaṁ hi pitaramanye pitaraṁ svamajānatī||

"'Know me thus as the daughter of Kanva, O lord of men; for, not knowing my true father, I regard Kanva as my father.'"

Verse 17 (skanda.5.133.17)

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा नृपेणोक्तं वरानने। सुव्यक्तं राजपुत्री त्वं यथा कल्याणि भाषसे॥

tasyāstadvacanaṁ śrutvā nṛpeṇoktaṁ varānane| suvyaktaṁ rājaputrī tvaṁ yathā kalyāṇi bhāṣase||

"Hearing her words, the king said, O fair one: 'Clearly, O gracious one, you are a king's daughter, by the very manner in which you speak.'"

Verse 18 (skanda.5.133.18)

भार्या मे भव सुश्रोणि ब्रूहि किं करवाणि ते। सुवर्णरत्नवासांसि कुंडले परिहारके॥

bhāryā me bhava suśroṇi brūhi kiṁ karavāṇi te| suvarṇaratnavāsāṁsi kuṁḍale parihārake||

"'Become my wife, O fair-hipped one; tell me, what shall I do for you? Gold, jewels, garments, earrings, or ornaments—'"

Verse 19 (skanda.5.133.19)

आहरामि तवाद्याहं भार्या मे भव शोभने। गांधर्वेण च मां भीरु विवाहेनैव सुंदरि। विवाहानां च रंभोरु गांधर्वः श्रेष्ठ उच्यते॥

āharāmi tavādyāhaṁ bhāryā me bhava śobhane| gāṁdharveṇa ca māṁ bhīru vivāhenaiva suṁdari| vivāhānāṁ ca raṁbhoru gāṁdharvaḥ śreṣṭha ucyate||

"'—I shall bring for you today; become my wife, O beautiful one. Wed me, O timid one, by the gandharva rite alone, O lovely one; and among marriages, O plantain-thighed one, the gandharva is said to be the best.'"

Verse 20 (skanda.5.133.20)

नृपस्य वचनं श्रुत्वा कन्या वचनमब्रवीत्। मुहूर्त्तं संप्रतीक्षस्व स मां तुभ्यं प्रदास्यति॥

nṛpasya vacanaṁ śrutvā kanyā vacanamabravīt| muhūrttaṁ saṁpratīkṣasva sa māṁ tubhyaṁ pradāsyati||

"Hearing the king's words, the maiden spoke: 'Wait but a moment; he will give me to you.'"

Verse 21 (skanda.5.133.21)

राजोवाच। इच्छामि त्वां वरारोहे भजमानमनिंदिते। तदर्थं मां स्थितं विद्धि त्वया मेऽपहृतं मनः॥

rājovāca| icchāmi tvāṁ varārohe bhajamānamaniṁdite| tadarthaṁ māṁ sthitaṁ viddhi tvayā me'pahṛtaṁ manaḥ||

"The king said: 'I desire you, O fair-hipped, blameless one, as I woo you; know that I stand here for that very purpose — my mind has been stolen by you.'"

Verse 22 (skanda.5.133.22)

आत्मनो बंधुरात्मैव गतिरात्मैव चात्मनः। आत्मनैवात्मनो दानं कर्तुमर्हसि धर्मतः॥

ātmano baṁdhurātmaiva gatirātmaiva cātmanaḥ| ātmanaivātmano dānaṁ kartumarhasi dharmataḥ||

"'One's own self is one's kinsman, one's own self is one's refuge; by dharma, you ought to give yourself by your own self.'"

Verse 23 (skanda.5.133.23)

कन्योवाच। यदि धर्मपथस्त्वेष यदि चात्मा प्रभुर्मम। सत्यं मे प्रतिजानीहि दत्तमात्मानमद्य मे॥

kanyovāca| yadi dharmapathastveṣa yadi cātmā prabhurmama| satyaṁ me pratijānīhi dattamātmānamadya me||

"The maiden said: 'If this indeed be the path of dharma, and if my own self is my own master, then promise me truly — I give myself to you today.'"

Verse 24 (skanda.5.133.24)

इति तस्या वचः श्रुत्वा परिणीता नृपेण हि। गांधर्वेण विवाहेन कामासक्तेन पार्वति॥

iti tasyā vacaḥ śrutvā pariṇītā nṛpeṇa hi| gāṁdharveṇa vivāhena kāmāsaktena pārvati||

"Hearing her words, O Parvati, she was wedded by that king, driven by desire, through the gandharva rite of marriage."

Verse 25 (skanda.5.133.25)

कामिता सा नृपेणेव ततो गंतुं समुद्यतः। एतस्मिन्नंतरे देवि कण्वश्चाश्रममभ्यगात्॥

kāmitā sā nṛpeṇeva tato gaṁtuṁ samudyataḥ| etasminnaṁtare devi kaṇvaścāśramamabhyagāt||

"Having thus enjoyed her, the king made ready to depart. Meanwhile, O Devi, Kanva returned to the hermitage."

Verse 26 (skanda.5.133.26)

सा कन्या पितरं दृष्ट्वा ह्रिया नोपजगाम तम्। विज्ञायाथ च तां विप्रो दिव्यज्ञानो महातपाः॥

sā kanyā pitaraṁ dṛṣṭvā hriyā nopajagāma tam| vijñāyātha ca tāṁ vipro divyajñāno mahātapāḥ||

"That maiden, seeing her father, out of shame did not approach him. Then that brahmin, of divine knowledge and great austerity, perceived what had happened."

Verse 27 (skanda.5.133.27)

उवाच परमं कुद्धस्तां कन्यां काममोहिताम्। त्वयापि दुष्टे रहसि मामवज्ञाय यत्कृतः॥

uvāca paramaṁ kuddhastāṁ kanyāṁ kāmamohitām| tvayāpi duṣṭe rahasi māmavajñāya yatkṛtaḥ||

"Greatly enraged, he said to that maiden, deluded by desire: 'O wicked one, in that you did this in secret, disregarding me—'"

Verse 28 (skanda.5.133.28)

स्वयं स्वयंवरो मोहात्तस्मात्कृष्णा भविष्यसि। कुत्सिता निर्घृणा दीना निर्लज्जा रूपवर्जिता॥

svayaṁ svayaṁvaro mohāttasmātkṛṣṇā bhaviṣyasi| kutsitā nirghṛṇā dīnā nirlajjā rūpavarjitā||

"'—choosing your own husband yourself, out of delusion — therefore you shall become dark, despicable, pitiless, wretched, shameless, and bereft of beauty.'"

Verse 29 (skanda.5.133.29)

अयं ते नृपतिर्भर्त्ता दुष्टरूपो भविष्यति॥

ayaṁ te nṛpatirbharttā duṣṭarūpo bhaviṣyati||

"'This king, your husband, shall likewise become ugly of form.'"

Verse 30 (skanda.5.133.30)

इत्युक्ता तत्क्षणाज्जाता सा कन्या रूपवर्जिता। कुरूपो नृपतिर्जातः शापात्तस्य महात्मनः॥

ityuktā tatkṣaṇājjātā sā kanyā rūpavarjitā| kurūpo nṛpatirjātaḥ śāpāttasya mahātmanaḥ||

"Thus cursed, that maiden instantly became bereft of beauty; and the king too became ugly, through the curse of that great soul."

Verse 31 (skanda.5.133.31)

अथ प्रसादयामास सा कन्या पितरं तदा। बालानभिज्ञा मूढाहं मन्मथेन प्रपीडिता॥

atha prasādayāmāsa sā kanyā pitaraṁ tadā| bālānabhijñā mūḍhāhaṁ manmathena prapīḍitā||

"Then that maiden sought to appease her father: 'I, ignorant like a child, foolish, was tormented by Manmatha, the god of love.'"

Verse 32 (skanda.5.133.32)

अज्ञानाच्च कृतं पापं तात त्वं क्षंतुमर्हसि। अयं महीपतिस्तात प्रत्यग्लीनो महाव्रतः॥

ajñānācca kṛtaṁ pāpaṁ tāta tvaṁ kṣaṁtumarhasi| ayaṁ mahīpatistāta pratyaglīno mahāvrataḥ||

"'This sin was done through ignorance, father — you ought to forgive it. This king, father, though of great vows, has now been humbled.'"

Verse 33 (skanda.5.133.33)

न चाहं प्रार्थिता तेन मयासौ प्रार्थितो नृपः। तस्मादनुग्रहं तात कर्त्तुमर्हसि चावयोः॥

na cāhaṁ prārthitā tena mayāsau prārthito nṛpaḥ| tasmādanugrahaṁ tāta karttumarhasi cāvayoḥ||

"'I was not wooed by him — rather, I myself wooed this king. Therefore, father, you ought to show grace to us both.'"

Verse 34 (skanda.5.133.34)

इति तस्या वचः श्रुत्वा स विप्रोऽतिकृपान्वितः। उवाच स्वां दुहितरमाश्वास्यैवं पुनःपुनः॥

iti tasyā vacaḥ śrutvā sa vipro'tikṛpānvitaḥ| uvāca svāṁ duhitaramāśvāsyaivaṁ punaḥpunaḥ||

"Hearing her words, that brahmin, filled with great compassion, spoke to his own daughter, comforting her again and again:"

Verse 35 (skanda.5.133.35)

नैव वागनृतं पुत्रि यावदद्य स्मराम्यहम्। दैवमत्र परं मन्ये धिग्बुद्धिं धिक्पराक्रमम्॥

naiva vāganṛtaṁ putri yāvadadya smarāmyaham| daivamatra paraṁ manye dhigbuddhiṁ dhikparākramam||

"'My word has never been untrue, my daughter, as far back as I can remember. I think fate alone is supreme here — fie on wisdom, fie on valor!'"

Verse 36 (skanda.5.133.36)

अकार्यं कारितो येन बलादहमनिंदिते। उपदेशं प्रदास्यामि तत्त्वं कर्तुमिहार्हसि॥

akāryaṁ kārito yena balādahamaniṁdite| upadeśaṁ pradāsyāmi tattvaṁ kartumihārhasi||

"'By whose power I was forced to do this improper deed, O blameless one, I shall now give you an instruction; you should carry it out.'"

Verse 37 (skanda.5.133.37)

महाकालवने पुण्ये लिंगं रूपप्रदायकम्। पशुपेश्वरपूर्वे तु विद्यतेऽभीष्टदायकम्॥

mahākālavane puṇye liṁgaṁ rūpapradāyakam| paśupeśvarapūrve tu vidyate'bhīṣṭadāyakam||

"'In the sacred Mahakalavana there is a linga that bestows beauty, to the east of Pashupeshvara, granting all desires.'"

Verse 38 (skanda.5.133.38)

तत्त्वं गच्छ त्वरा युक्ता सह भर्त्रा नृपेण हि। रूपं प्राप्स्यसि दुष्प्राप्यं लिंगदर्शनमात्रतः॥

tattvaṁ gaccha tvarā yuktā saha bhartrā nṛpeṇa hi| rūpaṁ prāpsyasi duṣprāpyaṁ liṁgadarśanamātrataḥ||

"'Go there swiftly, together with your husband the king; you shall obtain beauty, hard to attain, by the mere sight of the linga.'"

Verse 39 (skanda.5.133.39)

इत्युक्ता सा तदा कन्या सह भर्त्रा गता प्रिये। महाकालवने रम्ये यत्र लिंगमनुत्तमम्॥

ityuktā sā tadā kanyā saha bhartrā gatā priye| mahākālavane ramye yatra liṁgamanuttamam||

"Thus addressed, that maiden, O beloved, went then with her husband to lovely Mahakalavana, where that most excellent linga was."

Verse 40 (skanda.5.133.40)

ददर्श परया भक्त्या स च राजा नरोत्तमः। तत्क्षणाद्दिव्यदेहा सा रूपेणातिमनोहरा। दिव्यवस्त्रपरीधाना दिव्यालंकारभूषिता॥

dadarśa parayā bhaktyā sa ca rājā narottamaḥ| tatkṣaṇāddivyadehā sā rūpeṇātimanoharā| divyavastraparīdhānā divyālaṁkārabhūṣitā||

"That best of men, the king, beheld it with the highest devotion; and in that very instant she attained a divine body, exceedingly enchanting in form, clad in celestial garments, adorned with divine ornaments."

Verse 41 (skanda.5.133.41)

स च राजा तथा जातः कंदर्पसदृशाकृतिः। रूपेणाप्रतिमो लोके तस्य लिंगस्य दर्शनात्॥

sa ca rājā tathā jātaḥ kaṁdarpasadṛśākṛtiḥ| rūpeṇāpratimo loke tasya liṁgasya darśanāt||

"And the king likewise became, through the sight of that linga, of a form like Kandarpa, the god of love, unequalled in beauty in the world."

Verse 42 (skanda.5.133.42)

अतो लोकेषु विख्यातो देवो रूपेश्वरः प्रिये। रूपदो धनदोऽत्यर्थं पुत्रदः स्वर्गदस्तथा॥

ato lokeṣu vikhyāto devo rūpeśvaraḥ priye| rūpado dhanado'tyarthaṁ putradaḥ svargadastathā||

"Hence, O beloved, that god became renowned in the worlds as Rupeshvara — bestower of beauty, of abundant wealth, of sons, and likewise of heaven."

Verse 43 (skanda.5.133.43)

स च राजा स्वकं प्राप्तो राष्ट्रं सस्यादिसंयुतम्। प्रियया परया सार्धं चक्रे राज्यमकंटकम्॥

sa ca rājā svakaṁ prāpto rāṣṭraṁ sasyādisaṁyutam| priyayā parayā sārdhaṁ cakre rājyamakaṁṭakam||

"That king, having returned to his own kingdom, abounding in crops and the like, ruled his realm free of thorns, together with his most beloved."

Verse 44 (skanda.5.133.44)

राज्यं कृत्वा गतः स्वर्गं भार्यया सह पार्वति। देदीप्यमानो वपुषा द्वितीय इव भास्करः॥

rājyaṁ kṛtvā gataḥ svargaṁ bhāryayā saha pārvati| dedīpyamāno vapuṣā dvitīya iva bhāskaraḥ||

"Having ruled the kingdom, O Parvati, he went to heaven together with his wife, resplendent in body like a second sun."

Verse 45 (skanda.5.133.45)

विमानेन सुदीप्तेन वंद्यमानो दिवालये। दर्शनात्तस्य लिंगस्य प्राप्तः पदमनामयम्॥

vimānena sudīptena vaṁdyamāno divālaye| darśanāttasya liṁgasya prāptaḥ padamanāmayam||

"Borne on a brilliant celestial chariot, revered in the abode of heaven, through the sight of that linga he attained the imperishable state."

Verse 46 (skanda.5.133.46)

ये पश्यंति विशालाक्षि देवं रूपेश्वरं शिवम्। न ते रूपेण हीयंते यशसा च कुलेन च॥

ye paśyaṁti viśālākṣi devaṁ rūpeśvaraṁ śivam| na te rūpeṇa hīyaṁte yaśasā ca kulena ca||

"'Those who behold, O wide-eyed one, the god Shiva Rupeshvara, are never deprived of beauty, fame, or lineage.'"

Verse 47 (skanda.5.133.47)

सदा रूपकरं लिंगं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्। ये पश्यंति वरारोहे तेषां लोकाः सदाऽक्षयाः॥

sadā rūpakaraṁ liṁgaṁ bhuktimuktiphalapradam| ye paśyaṁti varārohe teṣāṁ lokāḥ sadā'kṣayāḥ||

"'Those who ever behold this linga, giver of beauty, granting the fruits of both enjoyment and liberation, O fair-hipped one — theirs are worlds ever imperishable.'"

Verse 48 (skanda.5.133.48)

येऽर्चयंति नरा नित्यं देवं रूपेश्वरं परम्। तेऽर्चिता यांति यानेन मम लोकं सनातनम्॥

ye'rcayaṁti narā nityaṁ devaṁ rūpeśvaraṁ param| te'rcitā yāṁti yānena mama lokaṁ sanātanam||

"'Men who ever worship the supreme god Rupeshvara, themselves honored, go by celestial chariot to my eternal world.'"

Verse 49 (skanda.5.133.49)

स एव सुकृती लोके कुलं तेनाप्यलंकृतम्। यः पूजयति रूपेशं रूपसौभाग्यदायकम्॥

sa eva sukṛtī loke kulaṁ tenāpyalaṁkṛtam| yaḥ pūjayati rūpeśaṁ rūpasaubhāgyadāyakam||

"'He alone is blessed in this world, and by him his family too is adorned, who worships Rupesha, bestower of beauty and good fortune.'"

Verse 50 (skanda.5.133.50)

यः पूजयति देवेशं प्रसंगादपि पार्वति। धनवान्रूपवान्सोऽपि राजा भवति भूतले॥

yaḥ pūjayati deveśaṁ prasaṁgādapi pārvati| dhanavānrūpavānso'pi rājā bhavati bhūtale||

"'Whoever worships the lord of gods, O Parvati, even in passing, becomes wealthy, beautiful, and a king on earth.'"

Verse 51 (skanda.5.133.51)

एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः। रूपेश्वरस्य देवस्य धनुःसाहस्रकं शृणु॥

eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ| rūpeśvarasya devasya dhanuḥsāhasrakaṁ śṛṇu||

"This, O Devi, is the sin-destroying power of the god Rupeshvara that I have told you; now hear of Dhanuhsahasraka."

Chapter 132All chaptersChapter 134